หลังจากที่เคยไปเดินตรอกข้าวสารกันมาครั้งนึงแล้ว เมื่อตอนเพื่อนพี่ไก่มาเที่ยวช่วงเมษาที่ผ่านมา มีรูปบรรยากาศอยู่ในบล๊อคเช่นกัน คราวนี้เราก็ไปเดินกันอีก กะเพื่อนสาวที่เราเพิ่งรู้จัก รู้จักกันที่วัดร่ำเปิง ก็แอบคุยกันอยู่เรื่อย ๆ เพราะความที่ไม่มีใครเค้าคุยกันเท่าไหร่ เพื่อนเรารายนี้แกก็ชอบแอบคุยเหมือนกัน อิอิ ก็หนุกหนาน รู้สึกว่าจะผิดศึลรึป่าวไม่รู้ 555 รู้สึกสนิทสนมกันเป็นพิเศษเหมือนใครบางคนบอกเราว่า เวลาไม่ใช่เงื่อนไขสำคัญที่ทำให้คนเรารู้ใจกัน หรือ เข้าใจกัน บางคนคบกันเป็นสิบปียังไม่เข้าใจเราเท่าคนที่คบกันมาเพียงไม่กี่เดือน

เอาเป็นว่า คุณเธอติอยู่ที่เมืองไทย อีก1 สัปดาห์ เพราะพี่น้องพันธมิตรปิดสนามบินนั่นเอง เหอ เหอ หลังจากไปท่องเมืองลาว หลวงพระบาง เวียนเทียน (เมืองอ่ะนะ) กลับมาถึงเมืองไทย เธอก็นัดเจอกะเรา แหม ต้องนินทาฝรั่งซะหน่อย นัดกัน ทุ่มครึ่งนะ จะไปดินเนอร์กัน พี่แกส่งข้อความมาบอกว่าขอเลือนไปเป็นสองทุ่มครึ่งอีตอน ทุ่มสิบนาที พวกเราก็ใกล้ถึงที่หมายกันแล้ว และหิวหน้ามืดตาลายกันถ้วนหน้า เลยเลื่อนนัดไปเป็นสองทุ่มครึ่ง ตามนั้น สาว ๆ หิวกันน่าดู หาอะไรตบท้องแถวถนนพระอาทิตย์ สาวยุ้ยแก้มป่องกะน้องอ้อนพากันไปหม่ำโรตีมะตะบะ ส่วนเรา พี่เส่ง น้องอร น้องยุ้ยหุ่นนางแบบ พากันโซ้ยก๋วยจั๊บเวียตนาม ก็อร่อยดีนะ เส้นที่ใส่เหมือนขนมจีน แต่ใส่ ๆ เหนียวกว่าเล็กน้อย มีหมูยอพริกไทยดำหั่นเป็นแว่น ๆ เออ ลืมถ่ายรูปมาแหะ ว่าแล้วว่าลืมอะไร คนกินกันแน่นทีเดียว คราวหน้าไปกันใหม่ดีกว่า อิอิ ไปลองโรตีมะตะบะกันมั่ง

กินกันเสร็จก็เอ้อ ระเหย ไปรอสาว ๆ ที่ร้านโรตี คุณเธอกว่าจะกินเสร็จ กว่าจะได้ย้ายขบวนไปตรอกข้าวสารก็ปาไป สองทุ่มกว่าพอดี ระหว่างทางเราก็ผ่านร้านขายสคส.ทำเองแบบพับได้ เป็นรูปต้นคริสมาส และแบบอื่น ๆ สวยดี คนขายบอกว่าตัวเองหูหนวก เป็นใบ้ ใช้เครื่องคิดเลขบอกราคาอย่างเดียว ไม่ต้องพูดไม่ต้องฟัง เรามาสงสัยเอาทีหลังว่าเป็นมุกแกรึป่าว จะได้ไม่มีคนต่อราคาไง แหม เราก็พาลคิดอกุศลเอาทีหลังแหล่ะ ตอนแรกสงสารเค้า นึกว่าขายของลำบาก ช่วยเรียกลูกค้า และทำป้ายบอกราคาให้อีกตะหาก แต่พอขากลับเห็นแกขายดีมีคนซื้อตั้งหลายอัน ไม่เห็นสนใจป้ายเราเลย ก็เลยถึงบางอ้อ เฮ้อ ไปยุ่งกะเค้าทำไมหว่า 

สุดท้ายก็ได้เจอเธอซะที เพื่อนสาวเธอแต่งตัวอย่างหรูดูดี ในชุดสีฟ้า ใส่ตุ้มหูมุก แต่...ลากเบื้องล่างมาพร้อมอีแตะแบบคีบ ง่ะ  เฮ้อ น่ารักใช่ป่ะ เพื่อนเรา มิเสียแรง เป็นเพื่อนกัน 555 เออ กระป๋งกระเป๋าตังค์เธอก็ไม่มีนะ เธอซุกเงินไว้ในบราเซียร์ ฮ่า ฮ่า ควักกันเห็น ๆ ตอนจ่ายค่าก๋วยเตี๋ยว  เธอพาเราไปรู้จักเพื่อนอีก สามคนที่รู้จักกันในลาว เป็นชาวเยอรมันนี 2 คน คู่พ่อลูก จำชื่อพ่อไม่ได้ จำได้แต่ลูกชื่อทิฟฟานี่ กะ เพื่อนอีกคนคราวลุงแล้ว ชื่อยอห์น มาจากเนปาล ขานี้มีเรื่องเล่าเยอะ เอาเป็นว่าเราไม่ลืมทำหน้าที่ แนะนำโครงการ ชมรมอาสาเพื่อนนักท่องเที่ยว ให้กับเพื่อน ๆ ของเพื่อนเรา เพื่อนเราก็ช่วยด้วย พวกนี้เก่ง คล่อง รู้จักตรอกข้าวสารดีกว่าเราซะอีก กินอาหารไทยแบบเกลี้ยงไม่เหลือสักเม็ด น้องบู้สุดหล่อ โทรมาตอน สามทุ่มกว่า ถามว่าผมจะไปดีมั๊ยครับ พวกพี่จะกลับกันกี่โมง คาดว่าไม่เกินสี่ทุ่ม น้องเค้าเลยไม่มาดีกว่าเพราะมาแป๊บเดียวก็ต้องกลับแล้ว สรุปว่า เพื่อนเรากินก๋วยเตี๋ยวราดหน้าเส้นใหญ่ ซดน้ำซะแทบหมด อิอิ เสียดายไม่ได้ไปกินในภัตตาคาร ดันเลือนนัดเราซะนี่ พวกเราก็อิ่มกันซะแล้วด้วย

หลังจากเพื่อนฟาดก๋วยเตี๋ยวเสร็จเราก็พากันไปนั่งแถวถนนพระอาทิตย์ต่อ ร้านอะไรหว่าลืมชื่ออีกแระ เป็นร้านอาหารอิตาเลี่ยน อาหารแพงใช่เล่น โชคดีกินข้าวกันอิ่มแล้ว เลยพากันหาไรที่ไม่แพงมากระดกกัน ของเราแบ่งกันดูดกะน้องอ้อน ชื่อในเมนูคือ Green Tea Frappe มันเลยแพงกว่าชาเขียวปั่นธรรมดาพอสมควร นังเพื่อนก็สั่งตามอีกแน่ะ บอกว่าอย่าสั่งเหมือนกัน จะได้ลองชิมอย่างอื่น เหอ เหอ แล้วมันก็กินไม่หมด ก็หวานยังกะกินไอติมรสชาเขียวซะงั้น ดีนะแบ่งกันดูดกะน้องอ้อน   พี่เส่งเค้ามีคู่ดวด ก็อีตายอห์นนั่นไง แกเลยสั่งไฮเนเก้นมาซด ส่วนน้องอรสั่งน้ำนางเอก น้องยุ้ยแก้มป่องสั่งไดเอทโค๊ก ส่วนน้องยุ้ยนางแบบน้อยเธอนั่งเม้าท์อย่างเดียว พร้อมขออีเมล์ ที่อยู่ติดต่อ ฯลฯ เอาแบบไม่เสียโอกาสเลย ดี ดี 

ก็คุยนั่นคุยนี่เรื่อยเปื่อย แต่ต้องดูเวลาอยู่เรื่อย ๆ เกรงว่าน้องอร กะน้องอ้อนจะกลับบ้านไม่ได้ เพราะรถจะหมดซะก่อน ก็ได้รูปมาพอสมควร ไม่ได้คุยอะไรมีสาระกันเท่าไหร่ พอจะจ่ายค่าเสียหายก็แย่งกันจ่ายจนเจ้าของร้านส่ายหน้า เหอ เหอ มันสี่ร้อยกว่า ๆ แต่เจ้าของแกจะปิดร้านแล้วงัย เพื่อนสาวก็ควักเงินจากที่เก็บส่วนตัวออกมาแปดร้อย แต่พี่เส่งยืนยันขอจ่ายเอง งานนี้พี่เส่งแกเลยได้เป็นเจ้าภาพ 555 ตอนแรกแกว่าจะไม่มาซะแล้ว เพราะโทรไปเย็นแล้ว เหอ เหอ ดวงจะได้เลี้ยงน้อง ๆ ขอให้เจ้าภาพจงเจริญ ๆ ๆ ๆ เพื่อนสาวเลยแบ่งเงิน 300 มาทำบุญไถ่โคกระบือร่วมกะเราซะเลย แหมไม่ได้ถ่ายรูปตอนเธออธิษฐาน อิอิ

ได้ฤกษ์ย้ายบั้นท้ายออกจากร้านก่อนห้าทุ่มเล็กน้อย โดยไม่ลืมกวนใจเจ้าของร้านให้ถ่ายรูปหมู่ให้ด้วย ออกมาแล้วก็ยังมายืนส่งเสียงเอะอะ หน้าร้านเค้าอีกสักพัก ก่อนจะกอดรัดฟัดเหวี่ยง อวยพรและอำลาก่อนจากกัน เจ้าของร้านออกมาปิดร้านหลังจากพวกเราย้าขบวนไปขึ้นรถได้ไม่กี่นาที อิอิ ดีนะเค้าไม่ปิดร้านใส่ ฐานทำเสียงเอะอะโวยวาย เสียดายไม่รู้ว่าจะเลิกกันเกือบห้าทุ่ม จะได้ชวนน้องบู้มาแจมด้วย ถือเป็นการแนะนำสมาชิกใหม่ซะเลย น้องเค้าหล่อระดับนายแบบโดเรม่อนแมนเชียวนา อิอิ ล้อเล่ง แล้วคงได้นัดกันอีกที มีสมาชิกใหม่ อีก 3 หน่อ อ้อแฟนพี่ไก่ก้อด้วย นับเป็นสมาชิกใหม่ 555 แวะชมรูปหลุด ๆ ของพวกเรากันได้ตามอัตภาพจ้า แนะนำว่าให้ชมหลังอาหารหากไม่ต้องการลดความอ้วน อิอิ